Kartka z Kalendarza

Wtorek

17 Października 2017 roku.

Imieniny obchodzą:
Lucyna, Małgorzata, Marian, Sulisława, Wiktor, Wiktoriusz

Do końca roku

pozostało  76  dni.


Strona glówna


Dla ucznia


Dla rodzica


O szkole


Nasza historia

Aktualności

Nasz patron

Przetargi

Wykaz podręczników

Edukacja TI

Nakręcone filmy

Dla kandydata


Galeria


UKS Hwa-Rang


Kontakt


Technikum


Mechanizacja Rolnictwa


Hodowla Koni


Projekty Unijne


Projekt Power Vet


. .: Historia Zespołu Szkół w Janowie Podlaskim :. .

HISTORIA ZESPOŁU SZKÓŁ IM. A. NARUSZEWICZA

W JANOWIE PODLASKIM

 

Janów Podlaski – to świetny pomnik przeszłości. Zawdzięcza on swoje powstanie, byt i znaczenie biskupom łuckim.

27 czerwca 1685 roku biskup Stanisław Witwicki wydał dekret mocą którego zostaje powołane do działania Wyższe Seminarium Duchowne im. Benedykta XV. Piękny gmach piętrowy seminarium z prawej strony kolegiaty w kształcie podkowy z dziedzińcem pośrodku i po lewej stronie podobny budynek nazwany Collegium Emerytorum przeznaczony dla księży emerytów z diecezji zostały wybudowane za rządów biskupa łuckiego Franciszka Antoniego Kobielskiego w 1745 roku. Ponieważ jednak księża emeryci nie bardzo chcieli przybywać do tego Collegium woląc zatrzymać się przy parafiach lub we własnych domach , gmach cały nazwany został Archidiakonią. Mieściło się w nim: biuro archidiakonii, konsystorz, archiwum i mieszkania kanoników kolegiackich.

Seminarium janowskie za biskupa Kobielskiego kształciło od 20 do 24 alumnów. Na czele stał regens (rektor) i czterech profesorów – wykładowców, sprawy gospodarcze prowadził prokurator – economus. Na piętrze mieszkali alumni i rektor, a na dole profesorowie i prokurator. Sal wykładowych było dwie: jedna na górze – teologiczna, druga na dole – filozoficzna, na górze ponadto mieściła się biblioteka, a na dole refektarz i kuchnia seminaryjna.

2 lipca 1818 roku Papież Pius VII powołuje do istnienia nowa Diecezję Podlaską czyli Janowską z siedzibą w Janowie Podlaskim, a w związku z tym kolegiata janowska została podniesiona do godności katedry. Po 1857 roku za rządów biskupa Benjamina Szymańskiego nastąpił generalny remont katedry oraz gmachów seminarium, który trwał do 1859 roku.

W 1867 roku rząd rosyjski ogłasza prawosławie jako religię panującą, a 22 maja zniesiono Diecezję Podlaską, przymusowo zamknięte zostaje seminarium, które następnie wcielono do seminarium lubelskiego. Biskupa Szymańskiego potajemnie wywieziono do Klasztoru Ojców Kapucynów w Łomży, gdzie 15 stycznia 1868 roku umiera. Budynki seminarium przez kolejne lata są zajmowane przez urzędy powiatowe i wojsko.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku ponownie w Janowie utworzono Diecezję Podlaską, a biskup Henryk Przeździecki przystąpił do organizacji seminarium, które w następnym roku zaczyna normalnie funkcjonować.

Z chwilą uruchomienia seminarium w 1919 roku została wmurowana w ścianę prawego skrzydła gmachu pamiątkowa tablica marmurowa, określająca nazwę uczelni – „Wyższe Seminarium Duchowne im. Benedykta XV ”. Wzniesiono też figurkę św. Stanisława Kostki – patrona młodzieży. W latach dwudziestych wybucha groźny pożar, który obejmuje cały gmach seminarium. Odbudowa seminarium wraz z dobudową drugiego piętra trwa dwa lata. 1 września 1928 roku Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego przyznało seminarium status wyższej uczelni.

Prowadząc dwuletnie studia z filozofii i czteroletnie z teologii seminarium w Janowie funkcjonuje do wybuchu II wojny światowej. We wrześniu 1939 roku majątek seminarium zostaje rozgrabiony przez armię sowiecką, a następnie przez przybyłą za nią biedotę białoruską i ukraińską. Po ustaleniu przez Niemcy i ZSRR we wrześniu 1939 roku granicy na Bugu rozpoczęła się okupacja niemiecka. Budynki seminarium stały się siedzibami niemieckich urzędów i placówek wojskowych. Zostały pomalowane specjalną ochronną farbą, ale eksploatowane były w sposób dewastacyjny.

W 1941 roku w budynkach seminarium zakwaterował się sztab jednostek Wehrmachtu. Natomiast po 30 lipca 1944 roku przez pewien czas gmachy seminarium stanowiły punkt repatriacyjny dla polskich uchodźców zza Buga.

Jesienią 1944 roku budynki seminarium stały bez okien, z przeciekającymi dachami, ze zniszczonymi wnętrzami. Ich stan nie zrażał jednak grupy ambitnych ludzi, którzy za cel postawili sobie utworzenie w Janowie szkoły średniej. W styczniu 1945 roku dzięki staraniom m.in. Wójta Gminy Jana Okseniuka, kierowników szkół powszechnych : Hipolita Panasiuka i Czesława Jędrzejewskiego, nauczyciela szkoły powszechnej Stefana Dymitruka oraz nauczycielki tajnych kompletów, repatriantki z Pińska Józefy Zgłobisz Gminna Rada Narodowa otrzymała z Kuratorium Lubelskiego Okręgu Szkolnego pismo wyrażające zgodę na utworzenie Prywatnego Koedukacyjnego Gimnazjum Ogólnokształcącego. Szkoła otrzymała w użytkowanie II piętro budynku poseminaryjnego, będącego w przyzwoitym stanie dzięki staraniom Wójta Gminy Jana Okseniuka. Pierwszym dyrektorem szkoły została Józefa Zgłobisz. Istniały dwa stopnie kształcenia, najpierw 4-letnie gimnazjum, po którym uczniowie zdawali tzw. „małą maturę” i 2-letnie liceum z tzw. „dużą maturą”.

W kwietniu 1946 roku dzięki wielkiemu zaangażowaniu Tadeusza Ignatowicza została utworzona Publiczna Szkoła Dokształcająca Zawodowa. Pierwszym kierownikiem, który otrzymał nominację od Kuratora Lubelskiego Okręgu Szkolnego Franciszka Krzemień-Ojaka został Tadeusz Ignatowicz. Szkoła otrzymała parter i I piętro budynku byłego seminarium. W sierpniu 1946 roku Wydział Przemysłu w Białej Podlaskiej wyraża zgodę na otwarcie Średniej Krawieckiej Szkoły Zawodowej, którą organizuje Helena Teodorczyk.

Od 1 września 1947 roku zaczyna funkcjonować Publiczna Średnia Szkoła Zawodowa, która zajmuje pomieszczenia parteru i I piętro budynku poseminaryjnego. Szkoła miała działy: metalowy, krawiecki i ogólny. W 1948 roku uruchomiono też kuźnię. W trzy lata później szkoła przechodzi pod Zarząd Ministerstwa Oświaty
i następuje zmiana nazwy na Państwową Zasadniczą Szkołę Metalową, a w 1952 roku na Zasadniczą Szkołę Metalową.

W 1958 roku budynki poseminaryjne zostają wyremontowane i zaadoptowane
na warsztaty szkolne, internat, sale lekcyjne i mieszkania dla nauczycieli. Kolejne lata przynoszą dalszą poprawę bazy dydaktycznej i ciągły rozwój warsztatów szkolnych.

1 września 1978 roku decyzją Kuratorium Oświaty i Wychowania zostaje utworzony z Liceum Ogólnokształcącego i Zasadniczej Szkoły Zawodowej – Zespół Szkół. Od 1979 roku w skład Zespołu Szkół wchodzi dodatkowo Technikum Mechanizacji Rolnictwa. Internaty LO i ZSZ zostają połączone i zlokalizowane w mniejszym budynku poseminaryjnym, w którym również zlokalizowano bibliotekę i świetlicę.

W 1989 roku szkoła zrezygnowała z narzuconego przez komunistyczne władze patrona Marcelego Nowotki i podjęto starania o nadanie szkole imienia Adama Naruszewicza – wielkiej postaci polskiego Oświecenia, mieszkającego w Janowie
w latach 1790 – 1796.

Uroczystość nadania szkole imienia Adama Naruszewicza odbyła się 3 maja 1991 roku. Dzięki zaangażowaniu Komitetu Rodzicielskiego, którego przewodniczącym był Janusz Białowąs szkoła otrzymała sztandar, a przy wejściu do szkoły wmurowana została pamiątkowa tablica.



(c) 2000-2016 Net System Piotr Chilkiewicz

email: webmaster@zsjp.janowpodlaski.net